35: Scott Pilgrim vs the World (2010) - reż. Edgar Wright.

Reżyser:  Edgar Wright.Tytuł: Scott Pilgrim vs the World
Rok: 2010

Na film namówił mnie kolega, a że było zimno, śnieg za oknem i sesja za pasem... To obejrzałam.

34: Czarnoksiężnik z Archipelagu - Ursula K. Le Guin.

Autor: Ursula K. Le Guin
Tytuł: Czarnoksiężnik z Archipelagu (A Wizard of Earthsea)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Rok: 2010

Czarnoksiężnik z Archipelagu to chyba najbardziej znana książka Ursuli K. Le Guin, rozpoczynająca równie znany cykl o Ziemiomorzu. Tom ukazał się w 1968. Pierwsze polskie wydanie pojawiło się w 1983 nakładem

33: Strumienie srebra - R. A. Salvatore.

Autor: R. A. Salvatore
Tytuł: Strumienie srebra (Streams of Silver)
Wydawnictwo: Wydawnictwo ISA
Rok: 1998

Piąty tom Legendy Drizzta Strumienie srebra, jest kontynuacją Kryształowego reliktu. Salvatore napisał książkę w 1989 roku,1998 w Polsce pojawiła się w 1998, nakładem wydawnictwa ISA (strona książki: Strumienie srebra).

32: Zwycięstwo orłów - Naomi Novik.

Książką na dziś jest Zwycięstwo orłów Naomi Novik, piąty tom cyklu Temeraire. Powieść ukazała się w 2009 roku nakładem wydawnictwa Rebis (Strona książki: Zwycięstwo orłów). Sięgnęłam po nią po długiej przerwie w czytaniu cyklu, ale nie przeszkodziło mi to w dobrej zabawie nad jej lekturą.

Tytułem wstępu i wytłumaczenia dla osób, które nie zetknęły się jeszcze z cyklem: akcja książek rozgrywa się w czasie wojen napoleońskich, a my towarzyszymy Williamowi Laurence (dawnemu kapitanowi marynarki, teraz awiatorowi [awiatorzy to osoby latające na smokach]), kapitanowi Temeraire'a, Niebiańskiego, oraz samemu smokowi. Fabuła nie dotyczy tylko alternatywnej historii świata, ale także walki o równość i prawa, przyjaźni i zdrady.

Opowieść, zawarta w tym tomie, zaczyna się w jakiś czas po zdarzeniach z tomu wcześniejszego. Temeraire został umieszczony na walijskich terenach rozpłodowych, nie wiedział, gdzie trzymano jego kapitana i czy Laurence w ogóle jeszcze żyje. Smok musiał dostosować się do życia na pustkowiu, z dala od informacji, bez perspektyw na polepszenie losu czy choć urozmaicenie monotonnych dni. Po pewnym czasie nawiązał jednak przyjaźnie z kilkoma innymi smokami, a także dowiedział się, że Laurence, skazany za zdradę, której razem się dopuścili, nadal żyje i jest więźniem na statku, który bronił Anglii przed francuzami.

Temeraire wdał się w spór z jednym ze smoków mieszkających na owych terenach (a dokładnie z Regal Copperem, przedstawicielem najcięższej ze smoczych ras w Brytanii), noszącym wdzięczne imię Requiescat. Ich spór miał zostać rozstrzygnięty przez radę smoków, lecz w czasie trwania tejże rady do smoków dotarła wiadomość o tym, iż Napoleon przekroczył lanał La Manche, a statek Laurence'a został zatopiony.

Nieszczęśliwy, pozbawiony ukochanego przyjaciela, smok w krótkim czasie stanął na czele grupy kilkudziesięciu smoków żądnych łupów i podejmujących walki z małymi oddziałami wroga.

W tym samym czasie Laurence szukał swojego smoka, gdyż w obliczu najazdu wroga zdecydowano, że jego wyrok zostanie zawieszony. Było tak, ponieważ chciano, aby Temeraire wrócił do służby w Korpusie Powietrznym, a smok nie chciałby walczyć bez kapitana. W końcu przyjaciele spotkali się, ale nie wrócili do armii, to znaczy wrócili, ale okrężną drogą.

Armia Napoleona weszła głęboko na terytorium brytyjskie, dzięki nowatorskim rozwiązaniom przemieszczając się dużo szybciej niż wojska angielskie. Czy uda się ją odeprzeć? Co musi się zmienić? Czy zmieni się sytuacja smoków w starej, dobrej Anglii?

Smok o duszy rewolucjonisty miał okazję jeszcze kilka osób przyprawić o apopleksję, a mi dostarczył naprawdę zacnej zabawy. Przyznam jednak szczerze, że książka chwilami mnie nużyła, choć w większości była jedną wielką, wspaniałą przygodą.

31: Świat Czarownic w pułapce - Andre Norton.

Autor: Andre Norton
Tytuł: Świat Czarownic w pułapce (Web of the Witch World)
Wydawnictwo: Amber
Rok: 1990

Drugi tom cyklu pióra Andre Norton, pod wdzięcznym tytułem Świat Czarownic w pułapce, pojawił się w 1990 roku nakładem wydawnictwa Amber. Książkę w 2011 ma wydać ponownie wydawnictwo Nasza Księgarnia, ale ta informacja nie jest ze strony samego wydawnictwa i nie jestem pewna, na ile jest prawdziwa.

30: Kryształowy relikt - R. A. Salvatore.

Autor: R. A. Salvatore
Tytuł: Kryształowy relikt (The Crystal Shard)
Wydawnictwo: Wydawnictwo ISA
Rok: 2006

Niniejszym prezentuję wam kolejny tom historii Drizzta Do'Urdren Kryształowy relikt (tak, wiem, że tytuł ssie). Książka rozpoczyna trylogię Doliny Lodowego Wichru, która została napisana przed trylogią Mrocznego Elfa, choć chronologicznie jest po niej. Kryształowy relikt wydało wydawnictwo ISA (strona książki na stronie wydawnictwa: Kryształowy relikt)

w 2006 roku. Nie lubię tej książki, jest przewidywalna i momentami nudna.

29: Polowanie na czarownice (2011) - reż. Dominic Sena.

Film polską premierę miał 14 stycznia, jak wiecie z tytułu wyreżyserował go Dominic Sena znany także ze zrobienia 60 sekund. Muzyką, całkiem niezłą, zajął się Atli Örvarsson. Główne role to: Nicolas Cage i Ron Perlman.

Poszłam na film właściwie raczej przypadkiem, na zasadzie: "- Idziesz na Polowanie na czarownice?" "- Idę." Nie szukałam nawet specjalnie opisów filmu, jakoś tak w ogóle się nie zainteresowałam. Weszłam na salę z czystą, niezrażoną chęcią obejrzenia i dopiero wtedy miałam sobie wyrobić zdanie, a nie słuchać co tam w sieci trzeszczą.

Opowieść zaczyna się radośnie, zabiciem niewinnej dziewczyny przez inkwizycję za to, iż jest czarownicą. Pomyślałam, że czeka mnie ciężkie półtorej godziny dramatu i aż jęknęłam w duchu. Po owym zabiciu wszyscy rozeszli się do domciów, tylko jeden człowiek zapytał księdza, czy nie powinien się pomodlić za dusze wiedźm, żeby nie wróciły (jak kot Churchil), ale ksiądz stwierdza, że są wystarczająco martwe. Nie wiem, kto był głupszy, bo w następnej scenie Troskliwy zostaje zabity przez nie-jestem-pewna-co w trakcie wyciągania potopionych wiedźm i wypowiadania modlitw. Dlaczego, dlaczego musiałeś to robić nocą? Kolejny film o zombiakach, czy jak - pomyślałam, tym razem nieco zdegustowana.

Akcja przeniosła się na Bliski Wschód, gdzie dzielni krzyżowcy nabijali levele łupiąc niewiernych. Tu właśnie spotykamy naszych dzielnych bohaterów: rycerza i jego druha. Nasi herosi, przerażeni i zgorszeni mordowaniem dzieci i kobiet zabierają swój dobytek i opuszczają tę piaskownicę, to znaczy zacną armię.

Po powrocie do domu zastają... No, co mogą zastać w średniowieczu? Zarazę, bingo! A winę za ową plagę kto ponosi? Wiedźma, zgadliście, wiedźma grana przez Claire Foy!

Nasi bohaterowie dostają zadanie: mają dostarczyć dziewczynę do odległego o 200 km opactwa, aby mnsi odprawili specjalny rytuał, a wiedźma (i zaraza) straciła moc. Wraz z rycerzem i jego kumplem w podróż wyruszyli: inny rycerz, ksiądz, oszust sprzedający "prawdziwe" relikwie w charakterze przewodnika, a potem także ministrant chcący zostać rycerzem, a noszący imię Kay. Z tym imieniem to on musiał zostać rycerzem

A tak w ogóle to nie kojarzy wam się ten skład z czymś? Oto drużyna wyrusza na questa.

Pierwsze pół filmu myślałam "Dziewczyna nie jest wiedźmą, biedna dziewczyna...", a drugie pół "Dziewczyna nie jest człowiekiem, biedni oni...".

Film jest niezły. Może nie rewelacyjny, ale naprawdę niezły. To nic, że wszędzie walają się zleżałe trupy, i tak jest fajnie. Jest co prawda parę scen, które bym zmieniła, ale byłoby za dużo spoilerów, gdybym wam opowiadała.

Idźcie do kina, nawet jeśli nie jest to arcydzieło, to nieźle się ogląda.

28: Strzały królowej - Mercedes Lackey

Autor: Mercedes Lackey
Tytuł: Strzały królowej (Arrows of the Queen)
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Rok: 1994

Strzały królowej to pierwszy tom trylogii Heroldów Valdemaru. Książkę wydało wydawnictwo Zysk i S-ka w 1994 roku (Strona książki na stronie wydawnictwa: Strzały królowej).

27: Sny o terrorze i śmierci - H. P. Lovecraft.

Wiem, że na blogu jest dywagacja poświęcona tej książce (Dywagacje nad herbatą: 9: Sny o terrorze i śmierci - H. P. Lovecraft.), ale uznałam, że podzielę się z wami nie tylko rekomendacją, ale i recenzją.

Howard Phillips Lovecraft, żyjący na początku dwudziestego wieku amerykański pisarz fantasy i science fictron, znany jest główne dzięki swoim budzącym grozę opowiadaniom. Największą popularnością cieszą się zbiory opowiadań „Zew Cthulhu”, „Coś na progu” i „Sny o terrorze i śmierci”.

26: Towarzysze broni - Margaret Weis, Don Pierrin.

Towarzysze broni to drugi tom Kronik Raistlina, z cyklu Dragonlance. Raistlin Majere zaś był magiem ze świata o nazwie Krynn. Książka w Polsce ukazała się w 2003, a wydawcą jest wydawnictwo Zysk i S-ka (Strona książki na stronie wydawnictwa: Towarzysze broni).

Wyznam szczerze, że sparzyłam się Dragonlance jeszcze w liceum - a to z powodu Smoków jesiennego zmierzchu i Smoków zimowej nocy, w których Tanis Polelf struga emo. Postanowiłam wtedy, że nie sięgnę po nic z tego cyklu, lecz niedawno znajomy podsunął mi Kuźnię dusz i powiedział: "Olej Tanisa, poczytaj o Raiście!". No i poczytałam, czego owocem jest ta recenzja.

Książka jest dość gruba, wydana na papierze niskiej jakości, ponadto ma za małą, jak dla mnie czcionkę. To tyle z uwag technicznych.

Opowieść podejmuje historię dwóch braci w jakiś czas po tym, jak ta kończy się w pierwszym tomie (Kuźnia dusz). Raistlin, w nowych, czarwonych szatkach maga neutralności, pokasłując co raz, opuścił Wieżę Wysokiej Magii wraz ze swoim mecenasem i bratem bliźniakiem. Młodzieńcy mieli podjąć pracę w szeregach armi, którą formował baron Ivor. No i w końcu ją podjęli, Caramon został żołnierzem, a Raist został uczniem maga wojennego i miał uczyć się fachu. Wraz z nimi do armi wstąpił półkender Przechera, który szybko stał się przyjacielem Caramona. I tak się życie toczyło: Caramon machał mieczem, Raistlin zbierał nietoperze guano i uczył się, jak przeżyć bez ostrza na polu walki.

Historia (a momentami historie) braci przeplata się z wątkiem dotyczącym ich przyrodniej siostry, która także zaciągnęła się do armii, stacjonującej w Sanction. Kit dość szybko opuściła obóz i miasto, bo jej dowodca wysłał ją z poselstwem i listem, który zwinięto i wetknięto w pierścień wyobrażający pięć smoczych głów. Jak nic Królowa Ciemności rozsyła zaproszenia na bankiet z okazji urodzin Niutari!

Czytając pamiętajcie, aby pilnować sakiewk - kender nie śpi!

Dość ciekawe jest to, że czytelnik nie podąża tylko za jednym bohaterem, ale podąża za kilkoma z nich, dzięki czemu możemy zobaczyć nie tylko jak do czegoś doszło, ale także co dane osoby podówczas czuły. Niekiedy mialam wrażenie, czytając książkę, że jest dużo słabsza niż pierwszy tom Kronik Raistlina, ale ogólnie nie jest zła. Dla wielbicieli Krynnu i Dragonlance może być nielada gratką.

Ach, chciałaby dodać, że zespół Blind Guardian nagrał piosenkę The Soulforged, która dotyczy Raistlina i która mi się podoba.