54: Inny wiatr - Ursula K. Le Guin.

Autor: Ursula K. Le Guin
Tytuł: Inny wiatr (The Other Wind)
Wydawnictwo: Książnica
Rok: 2011


Wiele lat po powstaniu Tehanu i trochę po wydaniu Opowieści z Ziemiomorza pani Le Guin powróciła do pisania o Archipelagu pozwalając fanom Ziemiomorza na kolejną cudowną przygodę w jej wspaniałym świecie. Inny wiatr ukazał się drukiem w 2001 roku, w Polsce zaś w 2003 roku nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka. W 2009 i 2011 książkę wydała Książnica (strona ksiażki Inny wiatr). I znów mamy niewielką książeczkę w broszurowej okladce, w sam raz do wciśnięcia w kieszeń. Książeczkę zawierającą niby prostą, a trudną opowieść z Ziemiomorza, morską bryzę, zapach kóz i odwieczny Las Wewnętrzny na Roke.

Dywagacja: Małe obliczenia.

Zastanawialiście się może dlaczego Dywagacje nazywają się Dywagacje (bo "nad herbatą" oznacza tylko, że Alannada przesadza z herbatą)? Otóż dlatego, że od czasu do czasu na łamach bloga miały pojawiać się takie dywagacyjne notki.

Dzisiejsza notka powstała przy okazji czytania Innego wiatru Ursuli K. Le Guin. Zobaczcie:

Małe obliczenie - smoki z Ziemiomorza mają 50 stóp rozpiętości skrzydeł, co wiemy z lektury Innego wiatru.

Biorąc moją, zaczerpniętą skądś, smoczą miarę, wychodzą mi takie miary:

Waga* - (20t=60stop) -> (x=25) = 8-9 ton

Długość od nosa do końca ogona - 25x30=750=7-7,5 m

Rozpiętość skrzydeł - 50 stóp = 50x30=1500=15 m.

*Nie wiem, czy mają pęcherze powietrzne. Wtedy faktycznie bodajże byłyby cięższe o jakieś 5 ton.

Wychodzą nam smukłe, lekkie i zwrotne stworzenia stworzone do wiatru i ognia. Należy pamiętać też, że ziemiomorskie smoki miały długie ogony (koło 3 metrów, tak sądzę)

Ważna sprawa - są to raczej ciekawostkowe wyliczenia, niepoparte przez nikogo poza mną, ale dzięki nim można sobie mniej więcej wyobrazić smoki z Archipelagu. Wnioskując, że brałam miarę ze stosunkowo młodego smoka, te miary mogą być dolną granicą. Należy pamiętać, że Kalessin nosil na grzbiecie dwóch mężczyzn, ale myślę, że miał koło 10 metrów długości i jakieś 21 rozpiętości.

Co wy na takie dictum? Czy takie moje dywagacje was ciekawią? I co sądzicie o tej powyższej?

Zapraszam do dyskusji o smoczych miarach.

51: Tehanu - Ursula K. Le Giun.

Tehanu Ursuli K. Le Guin nazywa się często Ostatnią Księgą Ziemiomorza. Książka doczekała się wielu wydań w naszym pięknym kraju, w 1990 Phantom Press, w 2007 Prószyński i S-ka, w 2007 i 2011 Książnica. Niewielka książka, niespełna trzystustronicowa, cieszy się niesłabnącą popularnością. Tehanu, wraz z wcześniejszym tomem, Najdalszym brzegiem doczekała się ekranizacji: w 2006 pojawił się film animowany Opowieści z Ziemiomorza.

Przeczytałam właśnie opis na stronie książki (tutaj - Tehanu), ale nie daje on jakiegoś szerszego obrazu fabuły. Ot, że źle się działo na Goncie, że po wyspie włóczyli się zbójcy i inne męty, że magia czarownic i magów zaczęła słabnąć albo się wypaczać...

Wydarzenia z Tehanu zaczynają się mniej więcej w tym samym czasie, co podróż Krogulca i Arrena w Najdalszym brzegu, tyle, że miejscem akcji jest wyspa Gont, a główne bohaterki to wdowa Goha, wcześniej znana jako Tenar, i jej wychowanka Therru - okrutnie poparzone dziecko. Wybrały się do maga Ogiona, do Re Albi. Stary nauczyciel był umierający i niedługo po ich przybyciu umarł prosząc Gohę aby nauczała swoją adoptowaną córkę i żeby poczekała w jego domu. W niedługi czas potem na Gont zawitał smok Kalessin i przyniósł Krogulca. Bohaterowie, już we trójkę, musieli zmierzyć się nie tylko z wrogością ludzi, ale także z pozostałościami zła wyrządzonego przez Coba.

Książka jest dla mnie łatwiejsza w odbiorze niż Najdalszy brzeg, ale to nie znaczy, że jest gorsza, czy dotyczy rzeczy głupich. Nie porusza tematów śmieci, lecz akceptacji, zaufania, walki z przeciwnościami losu i poszukiwania swojego miejsca w świecie pełnym zmian i niebezpieczeństw. Każde z naszych bohaterów musiało zmierzyć się z czymś dla siebie nowym i, wydawać by się mogło, ponad siły.

Dużym plusem jest to, że są tam smoki :)

Polecam książkę właściwie każdemu. Jest napisana bardzo ładnym językiem, dużo w niej opisów nie tylko fauny czy flory, ale także ludzi i ich zachowań, tradycji i legend, co pozwala nam dodać kolejne fragmenty do barwnego i zachwycającego obrazu Ziemiomorza. Bardzo mi się podobał wachlarz tkacza Fana z Re Albi.

Ocena

Wciągliwość - 4

Wygoda czytania - 4

Jak bardzo mi się podobało - 5

45: Najdalszy brzeg - Ursula K. Le Guin,

Autor: Ursula K. Le Guin
Tytuł: Najdalszy brzeg (The Farthest Shore)
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok: 2013  
 
Najdalszy brzeg Ursuli K. Le Guin przeczytałam kilka razy i nadal nie jest dla mnie książką koło której można przejść obojętnie. Posiada tak wielką głębię, dotyczy rzeczy tak prostych i zarazem tak trudnych, że nie można jej zbagatelizować czy nazwać "książką na jedno popołudnie", choć nie jest pozycją jakoś szczególnie obszerną.

44: Grobowce Atuanu - Ursula K. Le Giun.

Autor:  Ursula K. Le Guin
Tytuł: Grobowce Atuanu (The Tombs of Atuan)
Wydawnictwo: Książnica
Rok: 2010

"Tylko w milczeniu słowo,

tylko w ciemności światło,

tylko w umieraniu życie:

na pustym niebie

jasny jest lot sokoła."

(Pieśń o stworzeniu Ea z Czarnoksiężnika z Archipelagu Ursuli K. Le Guin).

34: Czarnoksiężnik z Archipelagu - Ursula K. Le Guin.

Autor: Ursula K. Le Guin
Tytuł: Czarnoksiężnik z Archipelagu (A Wizard of Earthsea)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Rok: 2010

Czarnoksiężnik z Archipelagu to chyba najbardziej znana książka Ursuli K. Le Guin, rozpoczynająca równie znany cykl o Ziemiomorzu. Tom ukazał się w 1968. Pierwsze polskie wydanie pojawiło się w 1983 nakładem