31 marca 2012

121: Panowie i Damy - Terry Pratchett

Autor: Terry Pratchett
Tytuł: Panowie i Damy (Lords and Ladies)
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok: 2006
Strona książki: Panowie i Damy

W górskim Lancre życie toczyło się w lenywym tempie. Czarownice zajmowały się sprawami czarownic, król sprawami królestwa, zaś najmłodsze z wnucząt Niani Ogg wyłudzał od babci slodycze.
Trzy czarownice powróciły ze swej, obfitującej w przygody, podróży i wszystko było dobrze przez długi czas, czyli niecały dzień.

27 marca 2012

Konkurs

Obiecałam sobie w środku ("w Czesiu"), że urządzę konkurs na urodziny Dywagacji. Niestety, spisek masońskich orków narkotyzujących się pasztetem z Lidla uniemożliwił mi ten zamiar.
Postanowiłam więc zrobić konkurs gdy liczba wejść na blog przekroczy 20.000, co stało się wczoraj.

Zatem... Oto konkurs :)

Wygrać można egzemplarz Portretu nieobecnej.
Garść zasad:
  • Aby wziąć udział w losowaniu wystarczy w komentarzu pod postem napisać "Zgłaszam się". Ponadto powinien się tam znaleźć nick i mail zgłaszającego.
  • Osoby mające konto Google powinny dodać Dywagacje do obserwowanych. Posiadaczy profilu na FB proszę o "polajkowanie" strony Dywagacji (np. w widżecie po prawej).
  • Można się zgłaszać do 9 kwietnia włącznie.
  • Losowanie odbędzie się 10 kwietnia w godzinach wieczornych.

26 marca 2012

120: Droga do świtu - R. A. Salvatore

Autor: R. A. Salvatore
Tytuł: Droga do świtu (Passage to Dawn)
Wydawnictwo: Wydawnictwo ISA
Rok: 2008
Strona książki: Droga do świtu

Doszłam do wniosku, że dawno Was nie dręczyłam Drizztem, więc spieszę Was podręczyć. Niniejsze dręczydło nosi tyttuł Droga do świtu i zamyka tetralogię Dziedzictwa Mrocznego Elfa. Na usta ciśnie się westchnienie: "Nareszcie!"

22 marca 2012

119: Szkoła LaOry - Agnieszka Grzelak

Autor: Agnieszka Grzelak
Tytuł: Szkoła LaOry
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok: 2012
Strona książki: Szkoła LaOry

Przeczytałam pierwszą stronę Szkoły LaOry Agnieszki Grzelak i doznałam olśnienia. Otóż jedna z bohaterek powieści ma na omie Theo. Całe Tajemnice Skyle zastanawiałam się, skąd znam to imię i w końcu moja narowista pamięć podsunęła mi książkę sprzed roku. Imię Theo nosił wszakże słynny Theo Van Spee z powieści Toma Holta Ziemia, powietrze, ogień i... budyń. Uradowana tą informacją zabrałam się do lektury z nową werwą.

19 marca 2012

118: Nowa Fantastyka 3/2012

Wybaczcie tak wielką niebytność na blogu, obiecuję się zrehabilitować:)
Zaczęłam lekturę nowej Nowej Fantastyki od opowiadania Magia Leonida Kaganowa, które okazalo się wielce zajmujące.

7 marca 2012

Wymiana

No, pobawiłam się nieco z listą książek do wymiany i wishów... Nie tylko zmieniłam jej wygląd (mam nadzieję, że na czytelniejszy), ale i zaktualizowałam ją o najnowsze pozycje. Zainteresowanych proszę o kontakt - książki umówione przed niedzielą będę mogła wysłać w następny wtorek.
Ponadto obiecuję, że jak liczba odwiedzeń przekroczy 20,000 to zorganizuję konkurs
Trzymajcie się :)

6 marca 2012

Stosik # 8. Luty.

Stosik lutowy jest nieduży, ale całkiem zacny. Od góry:1. Iriomote - wyspa dzikich kotów - Krzysztow Schmidt, Nozomi Nakamishi - nabytek z Matrasa :)
2. Ballada. Taniec mrocznych elfów - Maggie Stiefvater - wymiana z Edith
3. Tajemnica Skyle - Agnieszka Grzelak - egzemplarz recenzencki od wydawnictwa Prószyński i S-ka. (recenzja tutaj)
4. Szkoła LaOry - Agnieszka Grzelak - Egzemplarz recenzencki od wydawnictwa Prószyński i S-ka. (Właśnie czytam)
5. Nieśmiertelność zabije nas wszystkich - Drew Magary - Egzemplarz recenzencki od wydawnictwa Prószyński i S-ka. (recenzja tutaj)
6. Nowa Fantastyka 3/2012 - egzemplarz recenzencki od wydawnictwa Prószyński i S-ka. (recenzja z małym poślizgiem ukaże się na dniach)

5 marca 2012

117: Tajemnice Skyle - Agnieszka Grzelak

Autor: Agnieszka Grzelak
Tytuł: Tajemnice Skyle
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok: 2012
Strona książki: Tajemnice Skyle

Dość rzadko sięgam po książki polskich autorów, ale powoli staram się to zmienić. Tym razem padło na Agnieszkę Grzelak, która, jak się okazało, ma za sobą już całkiem sporo wydanych powieści.
Mam duszę rpgowca, jak się okazało przy okazji mojej lektury Tajemnic Skyle. Już podczas czytania pierwszych stron powieści zgrzytałam zębami na wyśrubowane statystyki Mori, córki Szlarki. Dziewczyna, jak się okazało, umiała wszystkie możliwe języki na ziemi, nie tylko bardzo szybko wszystkiego się uczyła, ale też widziała barwy uczuć i emocji innych ludzi. Zabrakło tylko lasera w oczach i stroju z majtkami na getrach. Te wszystkie skille Mori okazały się być nadprzyrodzonego pochodzenia, gdyż jako dziecko została obdarzona Darami Corredo.Nastolatka plątała się więc po świecie żeby owo Corredo odnaleźć.
W ten oto sposób znalazła się na Skyle, wyspie mi samej kojarzącej się z Irlandia w tym samym stopniu, co serek homogenizowany z mlekiem. Mori udało się dołączyć do tamtejszego zespolu tanecznego, zatańczyć na Festiwalu Tańca i, nic nowego, podbić serca Skylan tak doskonałym tańcem, że na jego końcu - niczym legendarna królowa Lairn - zmieniła się w zielony płomień.
Po tych wydarzeniach, gdy jej rodzina i przyjaciele opuszczali wyspę, ona postanowiła zostać, żeby móc zbadać sekrety Skyle. Udało jej się wynając pokój w domu samotniczki, która od dziesiątek lat nikomu nie odnajmowała izb w Królowej Rzeki (serio, tak nazwała swój dom). To stamtąd Mori rozpoczynała swe wojaże po wyspie i tam wracała po próbach do następnego święta.
W tym samym czasie prócz historii Mori czytelnik może także poznać losy Darka, który po kłótni ze swą dziewczyną (która nie chciała, jak dobrze wychowana panienka, grzecznie czekać na niego w domu) udał się na espedycję badawczą w dalekie kraje.
I oczywiście, zamiast skupić się na głównym wątku akcji, czyli na Mori podróżującej po wyspie Skyle i starającej się odkryć jej sekrety, ja z największym zainteresowaniem śledziłam inną historię. I nie, nie była to ta dotycząca wyprawy Darka i jego profesora na pustynię (choć, nie ukrywam, przez chwilę liczyłam, że znajdą jakieś lovecraftańskie ruiny). Nie, mnie zafascynowały i wciągnęły losy Arty, Szalonego Barona, a potem także Beatrycze. Z wielką przyjemnością czytałam fragmenty dotyczące młodej dziewczyny i zainteresowanego nią ekscentrycznego arystokraty oraz - potem - nieszczęśliwej, zdominowanej przez matkę, stereotypowej wręcz szlachcianki.
Książka Tajemnice Skyle była dla mnie chwilami nużąca, często ciekawa, ale przede wszystkim śmieszna. Skyle była idealizowana na potęgę, ludzie tam bez wyjątku byli mili, uczynni i uprzejmi. Na Kontnenecie od stereotypów aż kapało, a ekspedycja badawcza, krótko mówiąc, była mało interesująca.
Ponieważ autorka co i rusz przypominała czytelnikowi, że Skyle "ma mnóstwo tajemnic", to nieszczęsny bibliofil nastawiał się na jakieś wspaniałe przygody rodem z filmów o Indianie Jonesie, na wartką akcję, na zmagania z zagadkami sprzed wieków... Słuchajcie, skoro ja od wątku przygodowego wolałam romansowy, to na jakim poziomie był ten pierwszy?... Cóż, historia miłosna także nie uniknęła stereotypów, do tego zakończenie miała wręcz odrysowane od szablonu, ale i tak cieszyła oko.
Prócz tego okładka wcale mi się nie podoba. Mimo mankamentów powieść - o dziwo - czytało mi się niezwykle łatwo i przyjemnie. Gdy już przyzwyczaiłam się do kapiacej wręcz słodkości i śliczności mogłam cieszyć się całkiem niezła lekturą. Pani Grzelak okazała się mieć w miarę lekkie pióro, opisywała świat z dużą dozą dokładności, a strony mijały mi całkiem miło i dziwnie szybko. Tak więc powieść okazała się lepsza, niż się spodziewałam.
Polecam Tajemnice Skyle mlodym czytelniczkom oraz czytelniczkom, które z chęcią sięgały wcześniej po Lucy Maud Montgomery czy Marię Rodziewiczównę. Reszta prawdopodobnie się zanudzi.

Ocena
Wciągliwość - 4
Wygoda czytania - 5
Jak bardzo mi się podobało? - 4


Książkę ootrzymałam od wydawnictwa Prószyński i S-ka
Opinia na LubimyCzytać
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...